การป้องกันความเสี่ยงอธิบาย: เหตุใดการล็อกตำแหน่งจึงไม่เหมือนกับการปิดตำแหน่ง

คุณถือครองตำแหน่งซื้อหนึ่งล็อตของ EURUSD ตำแหน่งนี้ขาดทุน คุณไม่ต้องการปิดมันขาดทุน ดังนั้นคุณจึงเปิดตำแหน่งขายในขนาดเดียวกันในเครื่องมือเดียวกัน P&L ลอยตัวจะหยุดเคลื่อนไหว ปัญหาดูเหมือนจะแก้ไขได้แล้ว

มันไม่ได้แก้ไข มันเพียงแค่หยุดชั่วคราว และการหยุดชั่วคราวนั้นมีราคา การป้องกันความเสี่ยงเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมากที่สุด แต่เข้าใจน้อยที่สุดในการค้าขายปลีก บางส่วนเป็นเพราะว่าคำนี้ครอบคลุมสองสิ่งที่แตกต่างกันมาก: การชดเชยความเสี่ยงที่แท้จริง และตำแหน่งที่ถูกล็อกขังเนื่องจากการปิดดูเหมือนจะแย่กว่าการรอ บทความนี้อธิบายรายละเอียดของทั้งสองอย่างตั้งแต่ต้นจนจบ

การป้องกันความเสี่ยงหยุดทิศทาง ไม่ใช่ต้นทุน

เมื่อคุณถือครองตำแหน่งเท่ากันและตรงกันข้ามในเครื่องมือเดียวกัน ทุกไป pip ที่ตลาดเคลื่อนไหวจะได้กำไรในด้านหนึ่งและสูญเสียจำนวนเดียวกันในอีกด้านหนึ่ง ความเสี่ยงจากทิศทางสุทธิเป็นศูนย์ ส่วนนั้นเป็นจริง

สิ่งที่ยังคงดำเนินต่อไปใต้ฉากเบื้องหลังคือทุกอย่างที่ไม่ใช่ทิศทาง

คุณได้จ่ายสเปรดสองครั้ง — ครั้งแรกในการค้าขายเดิม ครั้งที่สองในการค้าขายป้องกันความเสี่ยง — และคุณจะจ่ายมันอีกสองครั้งเมื่อขาทั้งสองปิดลงในที่สุด การข้ามราคาเสนอและราคาขออย่างน้อยสี่ครั้ง ไม่ใช่สองครั้ง ในตัวเลขหลักที่แน่นนี่เป็นตัวเลขเล็กน้อย ในเครื่องมือที่กว้างขึ้นในช่วงเวลาที่น้อยกว่านี่ไม่ใช่

สวอปยังคงคำนวณต่อไป ในทั้งสองขา ทุกครั้งที่โรลโอเวอร์ ขาซื้อและขาขายดึงดูดอัตราสวอปที่มีเครื่องหมายตรงกันข้าม แต่พวกเขาแทบจะไม่ใช่ศูนย์เลย ความแตกต่างระหว่างสองด้านคือต้นทุนรายวันที่แท้จริงในการเก็บรักษาการล็อก เก็บรักษาการป้องกันความเสี่ยงเป็นเวลาสามสัปดาห์ และการรั่วไหลนั้นจะกลายเป็นรายการหลักในการค้าขาย

และการตัดสินใจเดิมยังคงรอคุณอยู่ ตำแหน่งที่ถูกล็อกขังได้เลื่อนการเลือกออกไป แต่ไม่ได้ทำให้มันดำเนินไป

การจัดการแต่มหลักคือส่วนที่ทำให้คนประหลาดใจ

นี่คือที่ที่กลไกมีความสำคัญมากที่สุด ผู้ค้าขายจำนวนมากถือว่าตำแหน่งที่ป้องกันความเสี่ยงอย่างสมบูรณ์ใช้แต่มหลักเป็นศูนย์ เนื่องจากความเสี่ยงสุทธิเป็นศูนย์ นี่คือคำถามที่ขึ้นอยู่กับนายหน้าและคำถามที่ขึ้นอยู่กับอำนาจศาล ไม่ใช่กฎสากล — ประเภทบัญชีบางประเภทใช้แต่มหลักลดลงหรือศูนย์สำหรับส่วนที่ชดเชย ในขณะที่บัญชีอื่น ๆ เรียกเก็บแต่มหลักในทั้งสองขาอย่างอิสระ

ความหมายในทางปฏิบัติก็เหมือนกันไม่ว่าจะด้วยวิธีใด: ตรวจสอบการจัดการแต่มหลักของคุณเอง ก่อนที่ คุณจะต้องการมัน ไม่ใช่ในระหว่างเซสชั่นที่ผันผวน

เหตุผลคือแต่มหลักฟรี หากมีการเรียกเก็บทั้งสองขา การป้องกันความเสี่ยงที่ตั้งใจจะปกป้องบัญชีของคุณกลับเพิ่มเงินประกันที่มันมัดไว้เป็นสองเท่า — และแต่มหลักฟรีของคุณ หมอนที่เก็บคุณห่างจากการหยุด ลดลงตามนั้น ตำแหน่งที่ไม่มีความเสี่ยงจากทิศทางสามารถยังคงส่งผลให้เกิดเหตุการณ์แต่มหลัก เนื่องจากแต่มหลักวัดเทียบกับเงินประกันที่ใช้ไป ไม่ใช่เทียบกับความเสี่ยงสุทธิ

ยังเป็นคุณประโยชน์ที่จะรู้ว่าภายใต้ระบบหลักบัญชีบางส่วน ตำแหน่งที่ตรงกันข้ามในเครื่องมือเดียวกันจะได้รับการชดเชยโดยอัตโนมัติมากกว่าการถือครองควบคู่ไป หากบัญชีของคุณได้รับการชดเชย ก็ไม่มีการล็อกให้ถือครอง — คำสั่งที่สองก็ปิดคำสั่งแรกเท่านั้น

ตัวอย่างที่ใช้ได้จริง (ตัวเลขตัวอย่าง)

ตัวเลขทั้งหมดด้านล่างเป็นสมมติฐาน เลือกเพื่อความชัดเจนในการคำนวณมากกว่าการอธิบายสภาวะตลาดปัจจุบัน

สมมติว่าตำแหน่งซื้อ 1.00 ล็อตของ EURUSD — 100,000 หน่วย ประมาณ $10 ต่อไป pip — เข้าที่ 1.1600 ราคาซื้อขายไปที่ 1.1540 ขาดทุนลอยตัวคือ 60 ไป pips ประมาณ $600

ผู้ค้าขายเปิด 1.00 ล็อตขายที่ 1.1540 แทนที่จะปิด จากจุดนี้ไปข้างหน้า:

• ทิศทาง: หยุดชั่วคราว หากราคาตกต่ำไปที่ 1.1400 ด้านซื้อจะสูญเสีย $1,400 เพิ่มเติม และด้านขายจะได้ $1,400 P&L ลอยตัวรวมกันยังคงอยู่ที่ประมาณ –$600
• ต้นทุนการเข้า: ขาป้องกันความเสี่ยงข้ามสเปรด ที่สเปรดตัวอย่างคือ 0.8 ไป pip นั่นคือประมาณ $8 ทันที และอีก $8 เมื่อมันปิด
• สวอป: สมมติว่าขาซื้อจ่าย –$7.00 ต่อคืน และขาขายหารือ +$2.50 พาหะสุทธิคือ –$4.50 ต่อคืน มากกว่า 14 คืน –$63 มากกว่าหนึ่งเดือน –$135
• แต่มหลัก: ที่เลเวอเรจ 1:100 แต่ละล็อต 1.00 ต้องการแต่มหลักประมาณ $1,160 ที่ราคานั้น หากบัญชีของคุณคิดค่าใช้บริการทั้งสองขา แต่มหลักที่ใช้ไปจะอยู่ที่ประมาณ $2,320 มากกว่า $1,160

ดังนั้นหลังจากหนึ่งเดือน «เลื่อนออกไป» –$600 ได้เงียบ ๆ กลายเป็นประมาณ –$750 รวม พร้อมด้วยเงินประกันที่มัดไว้เป็นสองเท่า และคำถามทิศทางเดิมยังคงไม่มีคำตอบ

นั่นคือการคำนวณที่ซื่อสัตย์ของการล็อก มันไม่ใช่ความหายนะ มันเพียงแค่ไม่ฟรี และมันไม่ใช่การตัดสินใจ

เมื่อการป้องกันความเสี่ยงสมควรค่าแรงที่ต้องจ่าย

มีสถานการณ์ที่การจ่ายพาหะนั้นเป็นการเลือกที่มีความหมาย สมเหตุสมผล มากกว่าการหลีกเลี่ยง

ที่ชัดเจนที่สุดคือ การป้องกันความเสี่ยงข้ามเครื่องมือ ซึ่งคุณชดเชยความเสี่ยงที่มีความสัมพันธ์กันแทนที่จะสะท้อนเอกลักษณ์เดียวกัน — ตัวอย่างเช่น ถือครองตำแหน่งดัชนีซื้อนาน และตำแหน่งขายในดัชนีที่มีความสัมพันธ์กัน เพื่อให้คุณเก็บรักษาส่วนที่แพร่หลายระหว่างทั้งสองขณะที่ลดเบต้าตลาดกว้าง นั่นเป็นตำแหน่งในตัวของมันเอง พร้อมด้วยข้อเรียกร้องของตัวเอง

ที่สองคือ การป้องกันความเสี่ยงจากเหตุการณ์ที่มีหน้าต่างที่กำหนดไว้ สัปดาห์นี้มีกำหนดการที่หนาแน่น: นาทีการประชุมของ RBA ที่ 00:30 GMT+3 ในวันอังคาร 13 ตุลาคม ข้อมูลเงินเฟ้อของจีนที่ 01:30 GMT+3 และยอดเงินทุนการค้าขายที่ 03:00 GMT+3 ในวันพุธที่ 14 ตุลาคม พร้อมด้วยการพูดของประธานธนาคารกลาง ECB Lagarde ที่ 02:10 GMT+3 และอีกครั้งที่ 08:30 GMT+3 ในวันเดียวกัน หรือลงทะเบียนธนาคาร US ก็เปิดฤดูกาลรายงานของไตรมาสในวันอังคาร ผู้ค้าขายที่มีตำแหน่งขอบฟ้าที่ยาวขึ้นที่ต้องการดำเนินการต่อผ่านการพิมพ์เฉพาะ โดยไม่ต้องแบกรับความเสี่ยงจากช่องว่างของชั่วโมงเดียวนั้น อาจป้องกันความเสี่ยงจากเหตุการณ์และปลดออกทันที คุณลักษณะที่กำหนดคือแผนการออก — มันมีอยู่ก่อนที่จะวางการป้องกันความเสี่ยง

สิ่งที่แยกการป้องกันความเสี่ยงออกจากการล็อกนั้นไม่ใช่ตั๋วคำสั่ง มันเป็นไปตามว่าคุณเขียนลงไป ล่วงหน้า เงื่อนไขที่ลบมันออก

ข้อสรุป

ก่อนที่คุณป้องกันความเสี่ยง ให้ถามคำถามเดียว: สิ่งกิจกรรมหรือระดับราคาเฉพาะใดที่จะทำให้ฉันเอามันออกไป?

ถ้าคุณสามารถตอบได้ในประโยคเดียว คุณมีการป้องกันความเสี่ยง ถ้าคุณทำไม่ได้ สิ่งที่คุณมีคือตำแหน่งที่คุณไม่ต้องการปิด ตอนนี้คิดค่าบริการให้คุณสี่ครั้งของการข้ามสเปรดและดำเนินการพาหะรายวันเพื่อหลีกเลี่ยงการตัดสินใจที่คุณยังคงต้องทำ

สำหรับผู้ค้าขายใหม่เป็นส่วนใหญ่ เครื่องมือที่ถูกกว่าคือต้นน้ำ — ขนาดตำแหน่งที่เล็กกว่า เพื่อให้การค้าขายไม่ถึงจุดที่การล็อกดูเหมือนจำเป็น

หากคุณต้องการตรวจสอบวิธีการจัดการแต่มหลักบนตำแหน่งชดเชยในบัญชีของคุณเอง หรือว่าอัตราสวอปปัจจุบันเป็นเท่าใดในเครื่องมือที่คุณค้าขาย รายละเอียดเหล่านั้นอยู่ในข้อกำหนดสัญญาของแพลตฟอร์มของคุณ — และทีมงานของเราพร้อมที่จะอธิบายรายละเอียดให้คุณได้